دلش دریای خون، چشمش به در بود     امیدش دیدن روی پسر بود

پدر می گشت قلبش پاره پاره              پسر می کرد بر حالش نظاره

پدر چون شمع سوزان آب می شد        پسر هم مثل او بیتاب می شد

پسر از پرده ی دل ناله سر داد              پدر هم جان در آغوش پسر داد

پایگاه اطلاع رسانی حضرت آیتالله حسینی بوشهری«دامت برکاته»

 

رحلت حضرت رسول اکرم (ص) ، شهادت حضرت امام حسن مجتبی (ع)

و شهادت هشتمین اختر تابناک امامت و ولایت حضرت امام رضا (ع) بر همگان تسلیت باد.

پایگاه اطلاع رسانی حضرت آیتالله حسینی بوشهری«دامت برکاته»

حضرت فاطمه معصومه (س) در سال 173 هجری در مدینه دیده به جهان گشود و در خانه ای بزرگ شد که پدری چون امام کاظم (ع) و برادری چون حضرت رضا (ع) در آن می زیست.

نام مادر آن حضرت را «خیزران»، یا «نجمه» یا «اروی» گفته اند که بانویی لایق و پاک و با ایمان بود و چون حضرت رضا (ع) را به دنیا آورد، به لقب «طاهره» آراسته شد.

فاطمه معصومه (س) در دامان ایمان و پاکی رشد کرد و در چشمه عفاف و عصمت و علم و حکمت به طهارت روح و جان رسید. نسب و تبارش نبوی، فاطمی و علوی بود. جدّ او از طرف مادر از نسل امام حسن مجتبی (ع) و از طرف پدر از نسل امام حسین (ع) بود. از این رو در زیارت نامه اش خطاب به او گفته می شود: «السلام علیکِ یا بنتَ الحسنِ و الحسین».

عبادت و ادب، شاخ و برگ روییده بر آن «سرو پاک دامنی» بود. ویژگی های روحی و خصایص فردی و خلق و خوی والایش سبب شده بود که او را کریمه خاندان رسالت بنامند و با این لقب در زبان عالمان و فقیهان شیعه از او یاد می شد؛ لقبی که از میان بانوان اهل بیت، تنها مخصوص او بود.

لقب های دیگر او هر کدام گویای فضایل اوست؛ همچون: «محدّثه»، «عابده»، «مِقدامه» و «معصومه». این القاب پاک، یادآور حضرت زهرا (س) است که حضرت معصومه (س) هم شرافت و نجابت را از آن بانو به ارث برده است.

 

 

امام باقر علیه السلام :

«إِنَّما یُداقُّ اللّهُ الْعِبادَ فِى الْحِسابِ یَوْمَ الْقِیمَةِ عَلى قَدْرِ ما آتاهُمْ مِنَ الْعُقُولِ فِى الدُّنْیا.»:

خداوند در روز قیامت در حساب بندگانش، به اندازه عقلى که در دنیا به آنها داده است، دقّت و باریک بینى مى کند.

 

پایگاه اطلاع رسانی حضرت آیتالله حسینی بوشهری«دامت برکاته»

صفحه1 از3

Please publish modules in offcanvas position.